Dyson stofzuigers

In de schuur in zijn tuin ontwikkelde Dyson tussen 1979 en 1984 5127 prototypeontwerpen. Het eerste prototype stofzuiger, een rode en blauwe machine, bracht Dyson weinig succes, omdat hij moeite had om een licentiehouder voor zijn machine te vinden in Engeland en Amerika. Productiebedrijven zoals Hoover wilden het ontwerp niet in licentie geven, waarschijnlijk omdat de markt voor vacuümzakken 500 miljoen dollar waard was en Dyson dus een bedreiging vormde voor hun winst.

Het enige bedrijf dat belangstelling toonde voor de nieuwe cyclonische vacuümtechnologie was de voormalige werkgever van Dyson, Rotork. De Kleeneze Rotork Cyclon, gebouwd door de Italiaanse fabrikant Zanussi en verkocht door Kleeneze via een postordercatalogus, was de eerste openbaar verkochte stofzuiger van het ontwerp van Dyson. In 1983 werden slechts ongeveer 500 stuks verkocht.

In april 1984 beweerde Dyson dat hij de prototype machines, tekeningen en vertrouwelijke informatie naar de Amerikaanse fabrikant van consumentenproducten, Amway, had gestuurd als onderdeel van een voorgestelde licentieovereenkomst. De deal kwam er niet doorheen, maar in januari 1985 produceerde Amway de CMS-1000, een machine die sterk leek op het ontwerp van Dyson. Minder dan een maand later had Dyson Amway aangeklaagd wegens octrooi-inbreuk.

In 1985 toonde een Japans bedrijf, Apex Ltd., interesse in het verlenen van licenties voor het ontwerp van Dyson en in maart 1986 werd een herwerkte versie van de Cyclon - genaamd G-Force - in productie genomen en verkocht in Japan voor $2.000. De G-Force had een bijlage die er een tafel van kon maken om ruimte te besparen in kleine Japanse appartementen. In 1991 won het de International Design Fair prijs in Japan en werd daar een statussymbool.

Met de inkomsten uit de Japanse licentie richtte James Dyson in 1991 Dyson Appliances Ltd. op. De eerste dual-cyclone stofzuiger die onder de naam Dyson werd gebouwd, de DA 001, werd vanaf januari 1993 geproduceerd door het Amerikaanse bedrijf Phillips Plastics in een fabriek in Wrexham, Wales, en verkocht voor ongeveer £200. De stofzuigerassemblage vond plaats in de ongebruikte helft van de plastic fabriek. Vanwege kwaliteitscontroles en de wens van Phillips om opnieuw te onderhandelen over de voorwaarden van hun contract om de stofzuiger te bouwen, verbrak Dyson de overeenkomst in mei 1993. Binnen twee maanden zette Dyson een nieuwe toeleveringsketen op en opende een nieuwe productiefaciliteit in Chippenham, Wiltshire, Engeland. De eerste stofzuiger die in de nieuwe faciliteit werd gebouwd, werd op 1 juli 1993 voltooid. De DA 001 werd al snel vervangen door een bijna identieke stofzuiger: de DC01.

Dyson gaf de technologie in Noord-Amerika van 1986 tot 2001 in licentie aan Fantom Technologies, waarna Dyson direct op de markt kwam.

Hoewel uit marktonderzoek is gebleken dat mensen niet blij zouden zijn met een transparante container voor het stof, besloten Dyson en zijn team toch al een transparante container te maken en dit bleek een populaire en duurzame functie te zijn, die in slechts 18 maanden tijd de meest verkochte stofzuiger in het Verenigd Koninkrijk werd. In 2001 was de DC01 goed voor 47% van de markt van de rechtopstaande stofzuigers.

Dyson Airblade Mk. 2
Het bedrijf introduceerde een cilindermachine, de DC02, en produceerde een aantal speciale edities en herziene modellen (DC02 Absolute, DC02 De Stijl, DC05, DC04, DC06, DC04, DC04 Zorbster). Op 2 januari 2001 werd de bedrijfsnaam ingekort van Dyson Appliances Ltd. tot Dyson Ltd. In april van dat jaar werd de DC07, een nieuwe rechtopstaande stofzuiger met "Root Cyclone" technologie met zeven cycloontrechters in plaats van het oorspronkelijke dual-cycloon ontwerp, gelanceerd. In 2009 begon Dyson met de ontwikkeling van andere technologieën: de AirBlade handdroger, de Air Multiplier "bladloze" ventilator en Dyson Hot, de "bladloze" luchtverhitter.